Potosi + Tupìza

Nog weer even een bericht! De afgelopen dagen in Potosi geweest, een stad die volledig draait òp de berg Cerro Rico die vol met mineralen zit. De Spanjaarden hebben hier in de koloniale tijd goed huisgehouden. Zij hebben echt schepen vol met zilver uit deze berg naar Spanje vervoerd. Op dit moment ziet het er nog steeds zo uit als in die tijd. De mijnwerkers werken onder zeer slechte omstandigheden dagenlang in de mijnen. Velen van hen worden niet ouder dan 40-50 jaar.

Wij zijn met een groepje van 7 mensen ook een van de mijnen ingeweest, nadat we eerst cadeautjes (oa dynamiet voor 17 Bolivianos = 1,70 Euro) hadden gekocht voor de mijnwerkers. In deze winkel verkochten ze trouwens ook ´drinkbare´ alcohol met een percentage van 96%!

Hierna zijn we anderhalf uur in donkere, nauwe en vooral stoffige tunnels geweest. Echt ongeloofelijk hoe primitief alles nog opgezet is. Waren uiteindelijk erg blij om het daglicht weer te zien.



Vanaf morgen gaan we 4 dagen een tour doen naar de zoutvlaktes (Uyuni) en gekleurde meren in het zuiden van Bolivia. Vandaag een dagje rondlopen in Tupiza en dan morgen dus op pad! Heel veel zin in, schijnt zo ongeloofelijk mooi te zijn. Ben benieuwd!
Hasta luego!

Santa Cruz, Samaipata & Sucre

Goeiedag!
Weer een berichtje van ons uit.... Sucre! Uiteindelijk zijn we dezelfde dag dat we het vorige bericht schreven nog met het vliegtuig vertrokken uit Rurrenabaque naar Santa Cruz. Het vliegtuig was een 12 persoons Cessna en we zaten direct achter de piloten. Erg bijzonder om überhaupt zo over de Amazone jungle te vliegen en dan ook alles nog eens zo goed te kunnen zien.


Een heel relaxed dagje in Santa Cruz gehad. Deze stad was ineens heel modern vergeleken met vb La Paz en Lima. Veel grote, nieuwe auto´s, moderne winkels en restaurants en ook ander soort mensen. Lekker gegeten en voor het eerst sinds tijden weer lekkere koffie gedronken. We sliepen in een hostel met 2 tamme Tucans in de tuin, wat een mooie vogels!

Vanuit Santa Cruz ook nog een pakketje naar NL gestuurd met de dingen die we niet gebruiken en de onderweg gekochte souvenirs, haha, hier zijn we halve middag mee bezig geweest. Wat een bureaucratie! Twee rollen plakband, een nieuwe wikkel om onze op straat gevonden doos en 10 stempels later liepen we weer het postkantoor uit!

De dag erna alweer naar Samaipata vertrokken, twee en een half uur rijden. Dit dorp ligt heel mooi tussen de bergen op 1600m, veel rijkere Bolivianen gaan hier ook zelf op vakantie. ´s Middags nog naar een ruïne in de buurt gegaan ´El Fuerte´. Geen toerist in de buurt, dus we konden lekker een beetje rondkijken en foto´s maken van dit mysterieuze fort, gebouwd voor de Inca tijd. Volgens de flyer die we kregen, een van de meest indrukwekkende plekken ter wereld. Daar waren we het niet helemaal mee eens....

Dag erna een wandeling in de buurt gemaakt in Nationaal Park Amboro met een Nederlandse gids die hier al 2 jaar woont. Leuke wandeling door een mooi begroeid dal omgeven door roodgekleurde bergen. Onderweg weer veel verschillende planten en diertjes gezien. Daar ook 2 Amerikaanse wetenschappers (Entomologen) tegengekomen, die onderzoek deden naar de verschillende keversoorten in het gebied. Ze hadden in 2 dagen al 30 nieuwe soorten ontdekt!


Inmiddels zijn we na een 13 uur durende nachtelijke busrit over onverharde wegen in Sucre aangekomen. Bus kreeg onderweg tot 2 keer toe een lekke band! De band wordt vervolgens in alle rust geplakt!!!

Nu net terug van een tochtje naar de zondagmarkt in de plaats Tarabuca. Wat een fotografie paradijs, alle soorten klederdracht van Zuidelijk Bolivia liep hier rond. Onze ogen uitgekeken en vanuit een hoekje foto´s gemaakt.



Morgen nog lekker even in Sucre, hebben een leuke kroeg gevonden met leuke muziek en gezellige mensen! Dan door naar Potosi.

Het was een hele opsomming, maar goed, veel meegemaakt in een korte tijd. We genieten nog steeds volop! Tot de volgende uitzending! Liefs van ons.

.. Rurrenabaque

Ola! weer wat foto´s. We zitten momenteel nog steeds in Rurrenabaque en hopen zo over een uurtje te horen dat onze vlucht naar Santa Cruz vandaag wel gaat.. We zouden in principe zondagochtend vliegen maar vanwege de regen ging dat niet door, de landingsbaan (gras) moet eerst drogen en daar is wat zon voor nodig, het lijkt nu wat beter dus.. wie weet.
Maar goed mooi moment om weer even wat te schrijven.
Afgelopen donderdag en vrijdag zijn we met een bootje over de Rio Beni naar de jungle gevaren. De boottocht duurde drie uur en onderweg veel mooie uitzichten gehad. Ons kamp lag in nationaal park Madidi, een park met enorm veel wilde dieren die allemaal enorm moeilijk te zien zijn hebben we gemerkt.
Wat we wel hebben gezien: grote papagaaien (ara´s), een aantal andere vogels, apen en heel veel bomen ;-). Verder veel gehoord, dat is toch best indrukwekkend vooral ´s nachts.

Ons kamp in nationaal park Madidi
Veel groen
veel omhoog kijken naar de beestjes
Vogels
Zoek de toerist...

Sinds vrijdag hebben we dus weer een paar dagen in Rurrenabaque doorgebracht. Het ligt aan de rivier en is de grootste plaats in de omgeving. Het heeft daardoor een soort centrum-functie. Tijdens de markt op zondag komt iedereen zijn spullen verkopen. We hebben dat allemaal erg relaxed bekeken vanuit ons favoriete cafeetje hier grenzend aan die markt en de rivier. Hieronder twee foto´s van Rurrenabaque.




Goed, we gaan zo maar eens kijken of onze vlucht gaat, zo niet dan met de bus in 14 uur naar Trinidad en vanaf daar nog eens 10 uur naar santa cruz.. Is misschien ook wel weer avontuur.
Tot snel!

Rurrenabaque

Dag allemaal, bericht vanuit Rurrenabaque een plaatsje aan de rand van de Amazonejungle. Het is hier een compleet andere wereld dan op de hoogvlaktes rondom La paz (de altiplano). Hier geen bolhoedjes, geen witte bergtoppen enz.. Vanuit La Paz zijn we met een fokker 50 (dat voelde ondanks de ouderdom van het vliegtuig vertrouwd) in een uur hierheen gevlogen. We zijn geland op een grasveld in de jungle, net als in de film.

Nu net terug van een 3 daagse tocht door de pampas (moeras) en weer erg veel mmeegemaakt, het was helemaal geweldig. In een bootje over de rivier gevaren en veel vogels, kaaimannen en capibara´s (grootste knaagdier) gezien. Op zoek gegaan naar de anaconda in het moeras (helaas niet gevonden). Erg mooie wandeling waarin we op sommige momenten tot onze knieen in de modder stonden. Verder heeft de mannelijke helft van ons reisgezelschap gezwommen met roze rivierdolfijnen (en tussen piranha´s en kaaimannen.. ;-))
hieronder de plaatjes:








Volgende keer weer wat meer tekst, ´t is wat traag hier...

La Paz & El Choro trek

Buenos dias,
Daar waren we weer! Na Copacobana aan het Titicacameer zijn we met de bus naar de hoogste hoofdstad van de wereld vertrokken; La Paz. De busrit duurde 4 uur en onderweg moesten we met een pondje een smal stuk van het meer oversteken. Per Bus (en dat zijn er nogal wat hier) is er een duwbak/pond om de overtocht te maken. Wij mochten zelf in een uiterst veilig bootje..
De bus op de boot

La Paz is een erg hectisch stad maar wij vinden het eigelijk wel mooi. Het ligt helemaal in een kloof, gebouwd tegen de steile hellingen aan. Het is droog en zonnig.
La Paz

We kijken onze ogen uit: veel bolhoedjes, veel minibusjes, alles word op straat verkocht; Aardappels, vlees (stinkt), en in een markt hier om de hoek bijvoorbeeld ook spannende dingen als: gedroogde lama-foetussen, die schijnen geluk te brengen als je net een huis aan het bouwen bent.. (fre en martijn, iets voor jullie ;-))

We zijn nu net terug van een driedaagse wandeltocht hier in de buurt. Was weer erg indrukwekkend allemaal. We hebben de tocht gelopen met Miles, een engelse kerel die we eerder in Peru ook al hadden ontmoet. Ons personeel; Jose de gids, Susan de kok en David de drager/ porter.
Dit keer begonnen we in Cumbre (een pas) op 4800 meter en daalden we in drie dagen, met ups en downs, af naar 1500 meter. Onderweg hebben we de vegetatie zien veranderen van koud en kaal naar tropisch en groen. Dit keer geen ezels om onze tassen te dragen dus we hebben nu wat spierpijn in de bovenbeentjes.
Dag 1 begon al fantastisch na een kwartier lopen kwam er een condor voorbij. Echt ongelofelijk om dat mee te maken. Het was helemaal stil en ik denk dat we een kwartier lang hebben staan kijken naar hoe ze (het was een zij) telkens weer voorbij kwam zweven.
Start van de wandeling El choro

Met Miles.

El Condor....

Onderweg verder weer veel meegemaakt. Verschil met Peru is dat we geen andere toeristen zijn tegen gekomen, en dat terwijl dit een van de mooiere wandelingen van Bolivia schijnt te zijn... Dat maakt het allemaal nog wat specialer.
Sas voor onze eerste overnachtingsplek
Lekker badderen in de jungle, joepie!